Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2013

Η ιστορία του Βίκτωρ

Ο Βίκτωρ ήταν ένας πολύ επιτυχημένος επαγγελματίας που είχε δική του αλυσίδα καταστημάτων γυναικείας μόδας. Είχε σπίτια σε δυο χώρες, έκανε συλλογή από αυτοκίνητα αντίκες και ταξίδευε τακτικά. Φαινόταν ότι ζούσε την τέλεια ζωή. “Νόμιζα ότι η σκληρή δουλειά και η αφοσίωση ήταν όλη η υπόθεση. Ήμουνα πολύ τυχερός οικονομικά και νόμιζα ότι ήξερα τα πάντα για την αφθονία. Δεν ήταν αλήθεια.
Εντούτοις, έχω μια καλύτερη ιδέα τώρα.” Συνέχισε λέγοντας για τους δίδυμους γιους του, που ήταν 25 ετών. “Ήμουνα πολύ σκληρός μαζί τους από την αρχή. Έπρεπε να δουλέψω σκληρά όταν ήμουνα νέος και πίστευα ότι έπρεπε να κάνουν το ίδιο. Δυστυχώς, τίποτα από ότι έκαναν δεν ήταν αρκετά καλό για μένα. Είχα ξεχάσει ότι ήταν μόνο παιδιά. Τους έδωσα όλα τα υλικά αγαθά που μπορείτε ποτέ να ονειρευτείτε, αλλά δεν τους έδωσα ποτέ αυτό που πραγματικά είχαν ανάγκη, την αγάπη μου.” Ο Βίκτωρ φαινόταν έτοιμος να κλάψει, αλλά κατάπινε και συνέχιζε να μιλάει. “Η Κάθυ μού το έλεγε συνεχώς, αλλά εγώ ήξερα καλύτερα.
Έξι χρόνια πριν, μετά τα Χριστούγεννα, ο Ντέιβ και ο Τζοελ εξαφανίστηκαν. Σπούδαζαν και οι δυο σε κολλέγιο και διέμεναν μαζί μας στο σπίτι. Τη μια νύχτα ήταν σπίτι, το επόμενο πρωί είχανε φύγει. Είχαν κρατήσει επαφή με την Κάθυ, έτσι ξέραμε ότι ήταν καλά. Είχαν φύγει, γιατί δεν τους αγαπούσα”. Αυτή τη φορά, ο Βίκτωρ λύγισε και χρειάστηκε μερικά λεπτά πριν να μπορέσει να συνεχίσει. “Βέβαια τους αγαπούσα. Σήμαιναν τα πάντα για μένα..! Αλλά, ξέρετε, έψαξα στο μυαλό μου και δεν μπόρεσα να ανακαλέσω μια μοναδική στιγμή που να τους είπα πόσο πολύ τους αγαπούσα. Ούτε μία! Τα αγόρια έμεναν μαζί. Ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο, δουλεύοντας από δω και από κει, συνήθως όπου υπήρχαν παραλίες με ιστιοσανίδες.
Η Κάθυ πήγαινε και τους έβλεπε στα διάφορα μέρη που βρίσκονταν. Αρνήθηκαν να πάρουν λεφτά από αυτήν. Της έδωσα γράμματα για να τους τα δώσει, αλλά ποτέ δεν απάντησαν.  Η Κάθυ μού είπε πού ήταν, και υποσχέθηκε να μην τους πει ότι θα πήγαινα. Ήταν στη Νότια Ταϊλάνδη. Τα πηγαίνουν πολύ καλά” .Ο Βίκτορ χαμογέλασε με περηφάνια. “Έχουν μια ναυλωμένη βάρκα και παίρνουν τουρίστες έξω για ψάρεμα. Έκλεισα για μια μέρα τη βάρκα.
Στην πραγματικότητα, έκλεισα ολόκληρη τη βάρκα. Θα έπρεπε να βλέπατε το βλέμμα στα πρόσωπα των αγοριών, όταν εμφανίστηκα για το ταξίδι του ψαρέματος. Δεν ψαρέψαμε. Απλώς πλεύσαμε ολόγυρα με τη βάρκα και μιλούσαμε. Μιλούσαμε…και μιλούσαμε. Τελικά κατάφερα να πω αυτό που έπρεπε να πω χρόνια και χρόνια πριν..
Αγκαλιαστήκαμε και κλάψαμε.
Πέρασα τις επόμενες δυο βδομάδες μαζί τους και θα έρθουν σπίτι για τα Χριστούγεννα. Η Κάθυ έχει κιόλας προετοιμαστεί γι’ αυτό. Το αστείο είναι πως νόμιζα ότι ήμουν ευτυχισμένος στο παρελθόν, αλλά δεν ήμουν ποτέ ευτυχισμένος, ποτέ! Πάντοτε νόμιζα ότι το να κερδίσω λεφτά ήταν το παν, αλλά τελικά έμαθα τι είναι η αληθινή αφθονία..!”.


Αναδημοσίευση από: http://enallaktikidrasi.com

Οδυσσέας Ελύτης : Τα ρω του έρωτα

Ο Οδυσσέας Αλεπουδέλης γεννήθηκε στο Ηράκλειο στις 2 Νοεμβρίου του 1911. Είναι ο τελευταίος από τα 6 παιδιά του Παναγιώτη Αλεπουδέλη και της Μαρίας Βρανά.

Οι άγγελοι τραγουδάνε. Και οι ερωτευμένοι επίσης. Πίσω από κάθε ανάταση, από κάθε μεράκι, μια κιθάρα περιμένει έτοιμη να πάρει τα λόγια και να τα ταξιδέψει από χείλη σε χείλη. Δεν είναι λίγο αυτό. Είναι η χαρά να δίνεις χαρά στους άλλους, είναι αυτό που μας βαστάει στη ζωή. Γι΄ αυτό, κοντά στα ποιήματά μου, δοκίμασα να γράψω και μερικά τραγούδια, χωρίς να τα υποτιμώ καθόλου. Έτσι ή αλλιώς, μιλά κανείς για τα ίδια πράγματα που αγαπά, και από κει και πέρα το λόγο έχουν αυτοί που θα τ' ακούσουν. Λένε πως το είδος έχει ορισμένους κανόνες. Δεν τους ξέρω και, πάντως, δεν ενδιαφέρθηκα ή δεν μπόρεσα να τους ακολουθήσω. Δουλεύει ο καθένας όπως νοιώθει. Και η θάλασσα είναι απέραντη, τα πουλιά μυριάδες, οι ψυχές όσες και οι συνδυασμοί που μπορούν να γεννήσουν οι ήχοι και τα λόγια, όταν ο έρωτας και το όνειρο συμβασιλεύουν.


ΤΑ ΡΩ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ  (1972) - Οδυσσέας Ελύτης

1. Αρχή του κόσμου πράσινη
         κι αγάπη μου θαλασσινή
    Την κλωστή σου λίγο λίγο
         τραγουδώ και ξετυλίγω

2. Διαβάζω μέσα στο νερό
         το άλφα το βήτα και το ρω
    Τα δυο γυμνά σου πόδια
         τους κήπους με τα ρόδια

3. Σ' έκανα πουκάμισό μου
         σε φορώ και περπατάω
    Με το σώμα το μισό μου
         στο δικό σου που κρατάω

4. Σου 'χτισα μια Σαντορίνη
         με καμάρες και πορτιά
    Να γυρνάς σαν το λυθρίνι
         μες στη δροσερή φωτιά

5. Θα κλείσω μια θα κλείσω δυο
         την απαλάμη των χαδιώ
    Θα κλείσω δυο θα κλείσω τρεις
         την Τύχη κι άμε να τη βρεις

6. Έλα να γίνουμε δυο ζώα
         σε μακρινούς να πάμε τόπους
    Όπου τα πλάσματα τ' αθώα
         να μας φαντάζονται γι' ανθρώπους

7. Άκουσα μες στον ύπνο σου
         που κολυμπούσε ο κύκνος σου
    Τα δύο μας τα ονόματα
         ν' αλλάζουν χίλια χρώματα

8. Τα χέρια μου τ' αδίσταχτα
         πιάναν την άνοιξη πριν φτάσει
    Τα μάτια σου τ' ανύσταχτα
         της ρίχνανε άνθη να χορτάσει

9. Βγήκε απ' το κόκκινο το μαύρο
         και τώρα που να πάει δεν ξέρει
    Κόκκινα που 'ναι όλα τα μέρη
         Το 'να που απόμεινε ίσως θα 'βρω

10. Μου 'φυγ' ένα συννεφάκι
          πάει τη λύπη στα βουνά
      Ψάχνει να χτίσει ένα σπιτάκι
          στο πάντα και στο πουθενά

11. Σ' ένα λιμανάκι μωβ
          ξύπνησα τα χαράματα
      Όχι να μη γίνω Ιώβ
          μήτε να μάθω γράμματα

12. Στήνει καρτέρι ο κεραυνός
          χώρια να μας πετύχει
      Μα 'ναι μεγάλος ο ουρανός
          και τοσοδούλα η Τύχη

13. Φύγε από κει μωρέ πουλί
          και γέρνει η βάρκα μας πολύ
      Μόνο σου πέταξε και δες:
          ίσα που παίρνει δυο καρδιές

14. Σταμάτα μου την αστραπή
          ν' ανάψω ένα τσιγάρο
      Και πες του σύννεφου να πει
          πως θα 'ρθω να σε πάρω

15. Την αγάπη μια τη λες
          την ντύνεσαι τη γδύνεσαι
      Όσο που γίνονται πολλές
          και πάλι σ' όλες δίνεσαι

16. Περνώντας απ' τις λυγαριές
          κάποιος μου το μουρμούρισε
      Το 'παν οι σκύλοι στις αυλές
          κι η γάτα το χουρχούρισε

17. Κάνε με Μωαμεθανό
          να προσκυνώ στη Μέκκα
      Και να σε πάρω μια και δυο
          κι εφτά φορές γυναίκα

18. Ο που ξέρει ελληνικά
          πέντε κι έξι έντεκα
      Κι ο που ξέρει μόρτικα
          δύο αλλ' αλλιώτικα

19. Η χαρά μου για να παίξει
          διάλεξε κοπέλες έξι
      Καθεμιά κι από μια λέξη
          να τη λέει ώσπου να φέξει

20.Ένα κύμα μέσα σ' όλα
          έγια λέσα έγια μόλα
      Πήρε τα κρυφά μας λόγια
          να τα κάνει κομπολόγια

21. Αυτό που λέμε «σ' αγαπώ»
          στα δέντρα θα το τρίξω
      Με τον αέρα να σ' το πω
          και να σου το φυσήξω

22. Λένε πως κατιτίς κοιμάται
          μέσα στης θάλασσας τον πάτο
      Κάποια που πια δεν το θυμάται
          μ' έχασε σαν σταυρό εκεί κάτω

23. Σαν κάποιος ν' αναστέναξε
          ή να 'κοψ' έναν μενεξέ
      Ραγίστηκεν ο ουρανός
          και φάνηκε ο κατάμονος

24. Τι να 'γινε το μαξιλάρι
          που 'χε απ' τα λόγια μας γεμίσει
      Στον ουρανό θα το 'χει πάρει
          άγγελος για ν' αποκοιμίσει
          κάτι που πια δε θα γυρίσει

25. Μόνο που κοιτάχτηκες
          μέσα στο πηγάδι
      Στην ηχώ σου πιάστηκες
          σαν σε παραγάδι

26. Να σου δένω τα μαλλιά
          με χρυσόν αστάχυ
      Και να λένε τα πουλιά:
          ο που τα 'βρε ας τα 'χει

27. Μες στου κήπου το σκοτάδι
          φέγγεις μόνο με το χάδι
      Όμως όταν μπεις στο σπίτι
          σβήνεις τον Αποσπερίτη

28. Να 'χα μια γομολάστιχα
          να πιάνει στα Γραμμένα
      Να σβήσω τα τετράστιχα
          και να κρατήσω εσένα.


Αναδημοσίευση από: http://antikleidi.com
 

Αναζητώντας ... την αλήθεια

Ένας άνθρωπος, σ’ όλη του τη ζωή έψαχνε την Αλήθεια και δεν μπορούσε να τη βρει. Πέρασε απ’ όλες τις χώρες του κόσμου, βρέθηκε στις χώρες του Βορρά, στις χώρες του Νότου και της Δύσης χωρίς αποτέλεσμα.
Πηγή εικόνας

Κάποια φορά που βρέθηκε σε μια μικρή χώρα της Ανατολής, ένοιωσε κουρασμένος και απελπισμένος και κάθισε κοντά στην είσοδο μιας σπηλιάς. Ξαφνικά, από το εσωτερικό της σπηλιάς ακούστηκε κάποιος θόρυβος σαν γρύλισμα. Ο άνθρωπος σηκώθηκε και πλησίασε την είσοδο με ένα ξίφος στο χέρι. Ξεχώρισε μια σκοτεινή μορφή που του φάνηκε ότι ανήκε σε γυναίκα. Μπήκε στη σπηλιά όπου βασίλευε φοβερή δυσοσμία. Όταν τα μάτια του συνήθισαν στο σκοτάδι, είδε πράγματι μια γυναίκα, γριά και αποκρουστική, ρυτιδιασμένη, τριχωτή και βρωμερή.
Εκείνη, σήκωσε προς το μέρος του τα θολά μάτια της και τον ρώτησε, τι θέλει.
- Αναζητώ την Αλήθεια, απάντησε εκείνος.
- Τη βρήκες, του είπε η γριά.
- Εσύ είσαι η Αλήθεια;
- Ναι.
- Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος;
Εκείνη του έδωσε αποδείξεις. Ήξερε τα πάντα για αυτόν, το όνομά του, την ηλικία του, τις περιπέτειές του. Ο άνθρωπος έμεινε αποσβολωμένος και απογοητευμένος, ρώτησε με αμηχανία:
- Είσαι τόσο άσχημη! Ποτέ δεν είχα συναντήσει τίποτα πιο τρομερό από ‘σένα. Όμως όλοι θέλουν να σε γνωρίσουν! Θα με ρωτήσουν! Πρέπει να τους πω κάτι! Τι να τους πω;
- Πες τους ψέματα, είπε η Αλήθεια, πες τους ότι είμαι νέα και ωραία, και όλοι θα σε πιστέψουν.


by Αντικλείδι , http://antikleidi.com/ 


Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013

Νοέμβριος 2013 εορτολόγιο



1 Παρασκευή
Πανελλήνια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων
Κοσμάς * Δαμιανός, Δαμιανή * Ανάργυρος, Ανάργυρη, Αναργυρούλα * Δαβίδ, Δαυίδ *Διόνυσος
Αγίων Κοσμά και Δαμιανού των Αναργύρων, Οσίου Δαβίδ του Γέροντος εν Ευβοία, Οσιομάρτυρος Διονυσίου

2 Σάββατο
Το 1911 γεννήθηκε ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης.
Ακίνδυνος, Ακίνδυνη, Ανεμπόδιστος, Ανεμπόδιστη, Αφθόνιος, Αφθονία, Ελπιδηφόρος, Ελπιδηφόρα, Ελπιδοφόρος, Ελπιδοφόρα, Πήγασος, Πηγάσιος, Πηγασία
Ακίνδυνου Αφθονίου Ελπιδοφόρου Πηγασίου και Ανεμποδίστου των Μαρτύρων

3 Κυριακή
To 1954 πέθανε ο ζωγράφος Ανρί Ματίς.
Το 1922 γεννήθηκε ο ηθοποιός Σπύρος Καλογήρου.

4 Δευτέρα
Το 1939 γεννήθηκε η ηθοποιός Μάρθα Καραγιάννη.
Ερμαίος, Ερμαίας
Ιωαννίκιος, Ιωανίκιος
Ιερομάρτυρα Ερμείου του πρεσβυτέρου, Οσίου Ιωαννικίου του Μεγάλου

5 Τρίτη
Το 1956 γεννήθηκε ο καλλιτέχνης Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. 
Το 1978 γεννήθηκε ο καλλιτέχνης Μιχάλης Χατζηγιάννης.
Γαλακτίων, Γαλακτίωνας, Γαλάτιος, Γαλάτης, Γαλακτία, Γαλατεία, Γαλάτια
Επιστήμη
Λίνος, Λίνα
Σιλβανός, Σιλβάνα, Σιλβανή, Σίλβια, Σίλβα
Μαρτύρων Γαλακτίωνος και Επιστήμης, Αγίου Λίνου πρώτου επισκόπυ παλαιάς Ρώμης, Αγίου Σιλβανού

6 Τετάρτη
Παγκόσμια Ημέρα κατά της εκμετάλλευσης του περιβάλλοντος στον πόλεμο και τις ένοπλες συγκρούσεις. 
Το 1958 γεννήθηκε η συνθέτρια Ευανθία Ρεμπούτσικα.
Οσίου Λεονάρδου

7 Πέμπτη
Το 1867 γεννήθηκε η επιστήμονας Μαντάμ Κιουρί. 
Το 1913 γεννήθηκε ο καλλιτέχνης Αλέκος Σακελάριος.
Αθηνόδωρος, Αθηνόδωρας, Αθηνοδωρής, Δώρης, Αθηνοδώρα
Ερνέστος, Ερνεστίνη, Ερνεστίνα, Ερνέστα
Θεαγένης, Θεαγένιος, Θεαγενεία, Θεαγενία
Θεμέλιος, Θεμέλη, Θεμελίνα
Αγίου Αθηνοδώρου, Των τριαντατριών Μαρτύρων εν Μελιτινή

8 Παρασκευή
Το 1897 γεννήθηκε ο καλλιτέχνης Φώτης Κόντογλου. 
Το 1934 γεννήθηκε ο τραγουδιστής Στράτος Διονυσίου. 
Το 2005 πέθανε ο ηθοποιός Αλέκος Αλεξανδράκης.
Άγγελος, Αγγελής, Αγγελική, Άντζελα, Άτζελα, Άντζυ, Αγγέλα, Αγγέλλω, Αγγελίνα
Γαβριήλ, Γαβριέλα, Γαβρίλα, Γαβριηλίτσα, Γαβριλίτσα, Γαβρίλος, Γαβρίλης, Αραβέλα
Μιχαήλ, Μιχαέλα, Μιχαέλλα, Μιχαήλα, Μιχαηλίτσα, Μιχαλίτσα, Μισέλ, Μιχάλης, Μιχαλός, Μιχελής
Σεραφείμ, Σεραφειμία, Σεραφείμα, Σεραφίνα, Σεραφειμή, Σεραφειμούλα, Σεραφειμίτσα *
Ευστρατία
Μεταξία, Μεταξούλα, Ταξούλα
Ραφαήλ, Ραφαήλος, Ραφαέλος, Ραφαέλα, Ραφαήλα *
Σταμάτης, Σταμάτιος, Σταματία, Μάτα, Ματούλα, Ματίνα, Στάμος, Σταμούλης, Σταμέλος, Σταμέλης, Σταμελάς, Σταματίνα, Σταμάτα, Σταμέλα, Σταμούλα, Σταματή, Μάτω, Σταματέλλα *
Στρατηγός, Στρατηγούλα, Στρατής
Ταξιάρχης
Σύναξις των Αρχαγγέλων και Αγγέλων

9 Σάββατο
Παγκόσμια Ημέρα κατά του Φασισμού. 
Το 1935 γεννήθηκε η τραγουδίστρια Μαίρη Λίντα.
Νεκτάριος, Νεκτάρης, Νεκταρία, Νεκταρίνα, Νεκταρούλα
Ελλάδιος, Ελλάδης
Θεοκτίστη
Μαύρα, Μαυρούλα, Μαυρίτσα, Μαύρος *
Νεκταρίου μητροπολίτου Πανταπόλεως, Οσίου Ελλαδίου, Οσίας Θεοκτίστης της Λεσβίας, Αγίων Χριστοφόρου και Μαύρας

10 Κυριακή
Παγκόσμια Ημέρα Επιστήμης για την Ειρήνη και την Ανάπτυξη. 
Το 1928 γεννήθηκε ο συνθέτης Ένιο Μορικόνε.
Αρσένιος, Αρσένης, Αρσενία, Αρσίνα, Αρσινόη *
Εραστός, Εράστη, Εραστή
Ηρωδίων, Ροδίων, Ηρωδιάς, Ηρωδιάδα
Ροδίων, Ρόδιος, Ροδής, Ρόδος, Ροδιά, Ροδούλα, Ροδίτα, Ρόζα, Ροζαλία, Ροζίτα, Ροζίνα, Ροζάνα
Σωσίπατρος, Σωπάτρα, Σώπατρος, Σωπατρία, Πάτρα, Πατρούλα, Πατρίτσα *
Μίλος, Μίλης, Μίλων
Ορέστης, Ορεστία, Ορεστιάς, Ορεστιάδα
Ωρίων, Ωρίωνας, Ωριώνης, Ωριώνη
Οσίου Αρσενίου Καππαδόκου, Αποστόλων εκ των Εβδομήκοντα, Ιερομάρτυρος Μίλου του θαυματουργού, Αγίου Ορέστου του Τυανέως, Αγίου Ωρίωνος

11 Δευτέρα
Το 1990 πέθανε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος .
Μηνάς
Βικέντιος, Βικέντης, Βικεντία
Βίκτορας, Βίκτωρ, Βικτωρία, Βικτορία
Δράκων, Δράκοντας, Δράκος, Δρακούλης, Δρακούλα
Μηνά μεγαλομάρτυρος, Μάρτυρος Βικεντίου διακόνου, Αγίου Βίκτωρος Μεγαλομάρτυρος, Αγίου Δράκωνα

13 Τετάρτη
Το 1935 γεννήθηκε ο πολυγραφότατος Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Δαμασκηνός, Δαμασκηνή
Χρυσόστομος, Χρυσοστόμης, Χρυσοστόμη, Χρυσοστομία, Χρυσοστομίτσα *
Οσιομάρτυρος Δαμασκηνού του Κωνσταντινοπολίτου, Ιωάννου Χρυσοστόμου αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως

14 Πέμπτη
Το 1840 γεννήθηκε ο ζωγράφος Κλοντ Μονέ.
Γρηγόρης, Γρηγορία, Γρηγόριος, Γόλης *
Φίλιππος, Φίλιππας, Φιλιππής, Φιλιππάκης
Γρηγορίου του Παλαμά αρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης, Φιλίππου του Αποστόλου

15 Παρασκευή
Αρχή Νηστείας Χριστουγέννων. 
Το 1977 ανακαλύφτηκε ο τάφος του Φιλλίπου Β στην Βεργίνα από τον Μανώλη Ανδρόνικο.

16 Σάββατο
Παγκόσμια Ημέρα Ανεκτικότητας. 
Το 1953 γεννήθηκε η τραγουδίστρια Γλυκερία.
Ιφιγένεια
Ματθαίος, Μαθιός, Ματθούλα, Ματθίλδη, Θίλδα, Τίτα, Μαθαίος, Μαθούλα
Παρθενομάρτυρος Ιφιγενείας, Ματθαίου Αποστόλου και Ευαγγελιστή

17 Κυριακή
Το 1973 καταστέλλεται βίαια η Φοιτητική Εξέγερση του Πολυτεχνείου από την Χούντα.
Το 1861 γεννήθηκε ο μουσικός Σπύρος Σαμάρας. 
Το 1917 πέθανε ο γλύπτης Ογκίστ Ροντέν.
Γεννάδιος, Γενάδιος
Αγίου Γενναδίου πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως

18 Δευτέρα
Το 1934 γεννήθηκε ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός.
Πλάτωνας, Πλάτων, Πλατωνία, Πλατώνα
Πλάτωνος του Μεγαλομάρτυρα

19 Τρίτη
Παγκόσμια Ημέρα Δημόσιας Τουαλέτας. 
Το 1917 γεννήθηκε η Ίντιρα Γκάντι. 
Το 1947 γεννήθηκε ο σκηνοθέτης Πάνος Κοκκινόπουλος.

20 Τετάρτη
Ημέρα για την εκβιομηχάνιση της Αφρικής. 
Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα του παιδιού. 
Παγκόσμια Ημέρα χρόνιας αποφρακτικής πνευμονοπάθειας.
Δεναχίς, Δεναχίδα
Θέκλας και των συν αυτή Αγίων παρθένων - Δινάχ

21 Πέμπτη
Παγκόσμια Ημέρα Τηλεόρασης.
Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας.
Παγκόσμια Ημέρα Χαιρετισμού.
Μαρία, Μαργέτα, Μαριέττα, Μαργετίνα, Μάριος, Μάρω, Μαριώ, Μαριωρή, Μαρίκα, Μαριγώ, Μαριγούλα, Μαρούλα, Μαρίτσα, Μανιώ, Μαίρη, Μαρινίκη, Μιρέλλα, Μυρέλλα *
Βιργινία
Δέσποινα, Δέσπω, Ντέπη, Πέπη, Ζέπω *
Λεμονιά
Σουλτάνα, Σούζυ, Σούζη, Τάνια, Σουλτάνης
Εισόδια της Θεοτόκου

22 Παρασκευή
Το 1934 γεννήθηκε η τραγουδίστρια Ρίτα Σακελαρίου.
Βαλέριος, Βαλεριανός, Βαλεριάνα, Βαλέρια, Βάλιος, Βάλια
Σεσίλια, Κεκίλια, Κικίλια
Φιλήμων, Φιλήμονας, Φιλημονή, Φιλημόνα, Φλημόνα
Αγίων Βαλλεριανού Κικιλίας και Τιβουρτίου, Αγίου Φιλήμονος του Αποστόλου

23 Σάββατο
Το 1981 καταργείται το πολυτονικό σύστημα γραφής στην Ελλάδα.
Αμφιλόχιος, Αμφιλοχία
Έλενος, Λένος
Οσίου Αμφιλοχίου επισκόπου Ικονίου, Οσίου Ελένου επισκόπου Ταρσού

25 Δευτέρα
Παγκόσμια Ημέρα κατά της κακοποίησης της γυναίκας. 
Το 1939 γεννήθηκε η συνθέτρια Ελένη Καραΐνδρου.
Αικατερίνη, Αικατερίνα, Κατερίνα, Κατίνα, Κάτια, Ρίνα, Καλοτίνα
Μερκούριος, Μερκούρης, Μέρκουρας, Μάρκορας, Μερκουρία
Αικατερίνης Μεγαλομάρτυρος, Αγίου Μερκουρίου Μεγαλομάρτυρος

26 Τρίτη
Παγκόσμια Ημέρα αγοραστικής αποχής. 
Το 1926 γεννήθηκε ο τραγουδιστής Πάνος Γαβαλάς. 
Το 1927 γεννήθηκε ο συγγραφέας Νίκος Φώσκολος. 
Το 1928 πέθανε ο ποιητής και ιδρυτής του "Λευκού Σταυρού" Σπύρος Ματσούκας.
Στυλιανός, Στέργιος, Στεργιανή, Στεργιούλα, Στυλιανή, Στέλιος, Στελής, Τέλης, Τέλιος, Στέλα, Στέλλα, Τέλα, Τελία, Τελίτσα
Νίκων
Στυλιανού Παφλαγώνος, Νίκωνος προστάτη Λακωνίας

27 Τετάρτη
Το 1928 γεννήθηκε ο ηθοποιός Αλέκος Αλεξανδράκης.

28 Πέμπτη
Ειρήναρχος
Ιερομάρτυρος Ειρηνάρχου

29 Παρασκευή
Παγκόσμια Ημέρα Αλληλεγγύης προς τον Παλαιστινιακό Λαό.
Φαίδρα, Φαιδρούλα, Φαιδρίνα
Φιλούμενος, Φιλουμένη, Φιλομίνα, Φιλομίλα, Φιλομίλη, Φίλος, Φίλη
Αγίου Φαιδρού μάρτυρος, Αγίου Φιλουμένου

30 Σάββατο
Το 1951 γεννήθηκε ο ηθοποιός Βλάσης Μπονάτσος.
Ανδρέας, Αντρέας, Ανδρίκος, Αντρίκος, Ανδρούλα
Αποστόλου Ανδρέου.
 
Αναδημοσίευση από: http://www.i-diadromi.gr

Πρωινό Άστρο - Γιάννης Ρίτσος


Κοριτσάκι μου, θέλω να σου φέρω
τα φαναράκια των κρίνων
να σου φέγγουν τον ύπνο σου.
...................................
Κοιμήσου,
Να μεγαλώσεις γρήγορα.
Έχεις να κάνεις πολύ δρόμο, κοριτσάκι,
κι έχεις δυο πεδιλάκια μόνο από ουρανό.
Κοιμήσου.
..................................
Κοιμήσου, κοριτσάκι.
Είναι μακρύς ο δρόμος.
Πρέπει να μεγαλώσεις.
Είναι μακρύς
μακρύς, μακρύς ο δρόμος.
...................................
Τα δέντρα ανθίζουν,
δεν ξέρουν γιατί,
ανθίζουν.
Τα λουλούδια δε νοιάζονται
να γίνουν καρποί,
γίνονται καρποί.
Κι εγώ τραγουδάω,
δεν ξέρω γιατί,
τραγουδάω.
.............................

Έχω ένα κοριτσάκι
έχω ένα κοριτσάκι.
Είμαι ένα δέντρο μες στη μέση τ' ουρανού.
..........................................
Κράτησέ με, κοριτσάκι,
με παίρνει ο αέρας
πάνω απ' τα βουνά
ψηλά, ψηλά,
γαλανά φτερά,
φτερά, φτερά,
μια θάλασσα φτερά
η χαρά.
Κράτησέ με.
......................................
Μονάχα το χαμόγελό σου
ένας ρόδινος κρίκος να πιαστώ.
Κράτησέ με.
..............................
Μια κίνηση
του τρυφερού χεριού σου
έσβησε μεμιάς όλο το μαύρο.
Έτσι παιδί που μ' έκανες, παιδί μου,
πώς θα τα βγάλω πέρα από τους ίσκιους
που στέκουν και παραμονεύουν
πίσω από τ' ανθισμένο σου χαμόγελο;
..............................
Γιατί δεν είναι, κοριτσάκι,
να μάθεις μόνο
εκείνο που είσαι
εκείνο που έχεις γίνει,
είναι να γίνεις
ό,τι σου λέει
κι ο ρόδινος καρπός που πέφτει
κι η μακρινή σελήνη
στον κοντινό καθρέφτη.
Άλλη χαρά
δεν είναι πιο μεγάλη
απ' τη χαρά που δίνεις.
 
 
Αναδημοσίευση από: http://poihsh-logotexnia.blogspot.gr

Γίνε λίμνη...

Μια φορά κι ένα καιρό ήταν ένας σοφός γέροντας δάσκαλος.
Είχε βαρεθεί να ακούει τον μαθητή του να παραπονιέται συνεχώς έτσι μια μέρα αποφάσισε να τον στείλει να του φέρει λίγο αλάτι.
Όταν εκείνος γύρισε πίσω, ο δάσκαλός του είπε να ρίξει μια γερή δόση σε ένα ποτήρι και μετά να το πιεί.
«Τι γεύση έχει;» ρώτησε ο δάσκαλος.
«Πικρή» είπε ο μαθητής.
Τότε ο δάσκαλος είπε στο νεαρό να πάρει άλλη μια χούφτα αλάτι και μετά να το ρίξει στην κοντινότερη λίμνη. Ο μαθητής έκανε ότι του είπε. Έπειτα ο δάσκαλος του είπε να το δοκιμάσει πίνοντας από το νερό της λίμνης και τον ξαναρώτησε τι γεύση έχει.
«Γεύση φρεσκάδας» απάντησε ο μαθητής.
«Το αλάτι το ένοιωσες καθόλου;» ρώτησε ο δάσκαλος.
«Όχι» απάντησε ο νέος.
Στο σημείο αυτό ο δάσκαλος έπιασε τα χέρια του μαθητή και του είπε:
«Ο πόνος στη ζωή είναι καθαρό αλάτι.
Η ποσότητα του πόνου παραμένει η ίδια.
Όμως η ποσότητα της πίκρας που δοκιμάζουμε, εξαρτάται κάθε φορά από το δοχείο εκείνο μέσα στο οποίο βάζουμε τον πόνο.
Έτσι,
το μόνο πράγμα που έχεις να κάνεις όταν υποφέρεις
είναι να διευρύνεις την αίσθηση των πραγμάτων…
Πάψε να είσαι το ποτήρι.
Γίνε η λίμνη!»
Όλοι έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι ο δικός μας πόνος πονάει πιο πολύ. Κι όταν πονάμε γινόμαστε ακόμα περισσότερο το κέντρο του κόσμου. Ο εγωισμός αυξάνεται πόσο μάλλον όταν είναι και δικαιολογημένος… Αυτό και μόνο του επιτρέπει να βγει έξω να διαδηλώσει με σημαίες και με ταμπούρλα….
Και ποιο το αποτέλεσμα;
Ο πόνος αυξάνεται διότι ως γνωστόν σε ότι εστιαζόμαστε δε συρρικνώνεται αλλά μεγεθύνεται. Όσο μικρότερο το ποτήρι, τόσο μεγαλύτερος ο πόνος. Όσο πιο κοντινή η απόσταση απ’ όπου τον βιώνουμε, τόσο πιο απέραντος μοιάζει.
Αν όμως βυθίσουμε τον πόνο μας στην απύθμενη λίμνη του πανανθρώπινου πόνου και μετά κοιτάξουμε τη λίμνη από το απέναντι βουνό θα συνεχίσει να έχει την ίδια ένταση, την ίδια σημαντικότητα και το ίδιο βάθος;
Μια δοκιμή θα μας πείσει.

 peacefull-mind.blogspot.gr

Αναδημοσίευση από: http://enallaktikidrasi.com 
Πηγή: http://alliotikathriskeytika.blogspot.gr

Ήρθε ο Νοέμβριος!!!


Καλό μήνα γεμάτο χαμόγελα, καλή διάθεση και απεριόριστη αισιοδοξία!!!