Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Ο επιτυχημένος δάσκαλος




Κατά τον Brophy (1983), οι επιτυχημένοι δάσκαλοι όχι μόνο χρησιμοποι­ούν τον έπαινο για την υιοθέτηση εσωτερικών προσδιορισμών και τη δημιουργία εσωτερικών κινήτρων στους μαθητές τους αλλά διαθέτουν και ορι­σμένα χαρακτηριστικά στη διδασκαλία τους που τους ξεχωρίζουν.  


Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό είναι ότι λαμβάνουν υπόψη τις ατομικές διαφορές των μαθητών τους, που έχουν να κάνουν με την ηλικία και την τάξη στην οποία βρίσκονται, το φύλο τους, την ευφυΐα και το επίπεδο επίτευξης του μαθητή, Τήν προσωπικότητα των μαθητών και τα κίνητρά τους. Αυτό σημαίνει ότι άλλου είδους αλληλεπίδραση θα έχουν με τους μικρότερους και πιο αδύνα­μους μαθητές (ένα προς ένα επαφή και πιο δομημένη διδασκαλία) και άλλn με τους μεγαλύτερους και πιο προχωρημένους μαθητές (περισσότερη ελευθερία και ανακαλυπτική μάθηση, αλληλεπίδραση σε επίπεδο ιδεών).  


Μερικά άλλα κρίσιμα χαρακτηριστικά των πετυχημένων δασκάλων εί­ναι:  


1) Η προσδοκία ότι θα πετύχουν στη διδασκαλία τους και πως οι μαθη­τές τους θα μάθουν. Αν μια μέθοδος αποτυχαίνει, τότε χρησιμοποιούν άλ­λη, μέχρι που να πετύχουν το στόχο τους.  

2) Ορθή κατανομή του χρόνου του σχολείου σε δραστηριότητες μάθησης . Υπάρχει προσανατολισμός προς τα έργα που πρέπει να επιτευ­χθούν, και η σχολική εργασία είναι εντατική αλλά σε περιβάλλον ευχάριστο και φιλικό. Παρά τις υψηλές προσδοκίες επίτευξης, δεν υπάρχει τιμωρητικό περιβάλλον που δημιουργεί άγχος. Υπάρχει ενθουσιασμός με τη μάθηση και την επίτευξη.  

3)   Ο χειρισμός και επίβλεψη της τάξης είναι συνεχής. Ο δάσκαλος συντηρεί τη συνεχεία του μαθήματος με επικάλυψη με τα προηγούμενα κε­φάλαια, με πρόκληση της προσοχής στο αντικείμενο της διδασκαλίας και με ποικιλία στις ζητούμενες εργασίες. Κρατά τους μαθητές απασχολημέ­νους ώστε να μην υπάρχει διασπαστική συμπεριφορά. Εξασφαλίζει ότι οι μαθητές γνωρίζουν τι περιμένει ο δάσκαλος από αυτούς και πώς θα το πε­τύχουν.  


4)   Η διευθέτηση των βημάτων της διδασκαλίας είναι τέτοια που ο ρυθ­μός του μαθήματος να μην είναι αργός —οπότε προκαλεί χαλάρωση της προσοχής —, ούτε πολύ γρήγορος, γιατί δεν μπορούν να τον παρακολου­θήσουν οι μαθητές. Ο ρυθμός βάδην (μικρά βήματα σε γρήγορο ρυθμό) φαίνεται ότι είναι κατάλληλος για τη συντήρηση της προσοχής και τη μάθη­ση. Ο ρυθμός αυτός αλλάζει ανάλογα με τη δυσκολία του αντικειμένου του μαθήματος. Πιο δύσκολα θέματα απαιτούν αργότερους ρυθμούς. Επίσης, ο ρυθμός επιτυχίας στο κάθε επιμέρους έργο πρέπει να είναι πολύ υψη­λός, ώστε να εξασφαλίζεται η ομαλή μετάβαση στα επόμενα Βήματα της δι­δασκαλίας.  

5)   Η διδασκαλία είναι ενεργητική, με επίδειξη δεξιοτήτων, επεξήγηση εννοιών, δημιουργία συνθηκών συμμετοχής και άσκησης, ερμηνεία του πώς γίνεται η άσκηση πριν τα παιδιά αρχίσουν την προσπάθεια με αυτήν.  

6)   Η διδασκαλία δε σταματά μέχρι να υπάρξει υπερμάθηση, δηλαδή πλήρης κατοχή και επανάληψη, σε σημείο που να μην υπάρχουν κενά στη γνώση.  

Πραγματικά, η διδασκαλία είναι μια τέχνη που συχνά είναι δύσκολο να περιγράφει και να εφαρμοστεί, γιατί υπάρχει μια συνεχής προσαρμογή των μεθόδων και πρακτικών ανάλογα με την τάξη και τους μαθητές που έ­χει κανείς απέναντι του. Αυτό που φαίνεται να έχει σημασία είναι ο ενθου­σιασμός του δασκάλου με τη δουλειά του, ο οποίος παρασύρει και τους μαθητές σε αυτήν. Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ενθουσιασμός στην αρχή της μάθησης, όταν ο μαθητής δε διαθέτει ακόμη κίνητρα δικά του και προσδιορισμούς εσωτερικούς που θα συντηρούν την προσπάθειά του. Όσο προχωρεί ο μαθητής και πλησιάζει την περιοχή του ειδικού (του δα­σκάλου ή του καθηγητή), τόσο αλλάζει και η μορφή της διδασκαλίας, μια και τότε χρειάζεται η μύηση του μαθητή στη βαθύτερη κατανόηση των σχέ­σεων που διέπουν τα φαινόμενα. Τότε η διδασκαλία γίνεται πιο εξειδικευ­μένη και πιο λεπτομερειακή, και η υπάρχουσα εσωτερική ευχαρίστηση ενισχύεται από την επίτευξη νέων επιπέδων κατανόησης και επίδοσης.  



kinitron

 
Α. Κωσταρίδου-Ευκλείδη  – Ψυχολογία Κινήτρων  

Αναδημοσίευση από: http://antikleidi.com 

H σούπα της σούπας της χήνας




Μια μέρα, ένας χωρικός έπιασε μιαν άγρια χήνα, και την πήγε πεσκέσι του Χότζα. Γιατί είπε μέσα του: «Ποιος ξέρει; Άνθρωπος που ανακατεύεται με τους μεγάλους είνε, και μπορεί, καμιά ώρα, να τόνε λάβω ανάγκη!»

Ο Χότζας δέχτηκε με πολλές ευχαριστίες το δώρο, περιποιήθηκε με τιμή το δωρητή, τόνε φιλοξένησε στο σπίτι του, εκείνην τη νύκτα, και μαζι του ευφράνθηκε τη χήνα, που η γυναίκα του την είχε κάνει εξαίρετη σούπα.

Ύστερα από καμιά βδομάδα, ή δυο, ο χωρικός έτυχε να κατεβή στην πόλη, κ’ επειδή τον πρόλαβε η νύχτα, πήγε στο σπίτι του Χότζα και χτύπησε την πόρτα:

 — Ποιος είναι; ρώτησε ο Χότζας.

 — Είμαι ο άνθρωπος που σου 'φερε τη χήνα.

 — Α! Κόπιασε! Κόπιασε!

Και πρόθυμα του άνοιξε την πόρτα, και τον έβαλε στον οντά του και τον εφιλοξένησε με τις ίδιες περιποιήσεις όπως και την πρώτη φορά. Γιατί είπε μέσα του: «Ποιος ξέρει; άνθρωπος φιλότιμος φαίνεται: μπορεί να μου στείλη και κανένα άλλο πεσκέσι απ’ το χωριό!»

Ύστερα από κάμποσες μέρες, ήρθαν, ένα βράδυ, στο σπίτι του Χότζα μερικοί χωριάτες, και του ζήτησαν φιλοξενία.

 — Ποιοι είσθε σεις; ρώτησε ο Χότζας.

 — Είμαστε οι γειτόνοι του ανθρώπου που σούφερε τη χήνα, απάντησαν εκείνοι.

Ο Χότζας τους δέχτηκε με καλωσύνη, τους έβαλε κ’ έφαγαν, και τους κράτησε να κοιμηθούν στο σπίτι του, τη νύχτα. Μα, όταν, ύστερα από κάμποσες μέρες, παρουσιάστηκαν κι’ άλλοι, κ’ είπαν: «Είμαστε οι γειτόνοι των γειτόνων του ανθρώπου που σούφερε τη χήνα!», ο Χότζας είπε μέσα του: «Βρε, το πράμμα, βλέπω, πάει κορδόνι!» Όμως, δε μίλησε τίποτα, μόνε τους είπε:

 — Καλώς ωρίσατε, καλώς ωρίσατε! Κοπιάστε στ’ αρχοντικό μου!

Κι’ αφού τους κάθισε στον οντά του, κ’ έστρωσε το τραπέζι έβαλε μπρος στον καθένα από ένα πιάτο βαθύ, γεμάτο νερό. Οι ξένοι, κοιτάχτηκαν αναμεταξύ τους κ’ είπαν:

 — Τι είνε τούτο;

 — Είνε η σούπα της σούπας της χήνας, καταδεχθήτε την, φίλοι μου! είπε ο Χότζας.

Φυσικά, εκείνοι πήρανε τα βρεμμένα τους και φύγανε κ’ έτσι ο Χόντζας γλύτωσε κι’ απ’ εκείνον που τούφερε τη χήνα, κι’ από τους οχληρούς γειτόνους και παραγειτόνους «εκείνου που τούφερε τη χήνα».  


xotzas


Οι ευτράπελες ιστορίες του Νασρενντιν Χότζα  

Αναδημοσίευση από: http://antikleidi.com

Να με γνωρίσεις...




Πηγή εικόνας: http://renestyliara.com

Hello December!!!!



Καλό και χαρούμενο μήνα σε όλους με πολλές όμορφες και γιορτινές στιγμές!!!!  

Πηγή εικόνας

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2016

Διάκριση για δύο Έλληνες φοιτητές του Πανεπιστημίου Πατρών σε διαγωνισμό του ομίλου Bosch



Δύο Έλληνες φοιτητές του Πανεπιστημίου Πατρών, ο Ιάσωνας Αθανασόγλου και ο Αλέξης Σολάνος, ανακηρύχθηκαν οι νικητές του φετινού διαγωνισμού Internet of Things(Ι.ο.Τ)-«XDK Ideation Jam» του ομίλου Bosch.



Oι φοιτητές του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Υπολογιστών της Πολυτεχνικής Σχολής Πατρών, στο πλαίσιο εκπόνησης της διπλωματικής τους εργασίας, κατασκεύασαν έναν αυτοματισμό για εργοστάσια, ο οποίος επιτρέπει αλλαγές στη διαδικασία παραγωγής, χωρίς να επεμβαίνει πάνω στο αντικείμενο.

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, χρησιμοποίησαν στη μελέτη τους την περίπτωση ενός εργοστασίου παραγωγής λικέρ, όπου ο χρήστης μπορεί και αλλάζει την περιεκτικότητα της ζάχαρης στο μείγμα του λικέρ μέσω ενός λογισμικού εγκατεστημένου στον υπολογιστή ή το κινητό του, χωρίς να απαιτείται η φυσική του παρουσία.

Για τη δημιουργία αυτής της ευρεσιτεχνίας, η Βοsch Eλλάδας έκανε δωρεά στο Πανεπιστήμιο Πατρών το XDK kit, ενώ το ίδιο kit έχει διαθέσει και στο ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας. To XDK είναι ένα kit ανάπτυξης, αποτελούμενο από αισθητήρες, προγραμματιζόμενη μc, μπαταρία και επικοινωνία, μέσω bluetooth και ασύρματου τοπικού δικτύου (WLAN), το οποίο παρέχει τη δυνατότητα στους χρήστες να κατασκευάσουν τάχιστα μία πρωτότυπη Ι.ο.Τ εφαρμογή.

Όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση, οι Έλληνες φοιτητές προετοίμασαν μόλις σε πέντε εβδομάδες τη συμμετοχή τους στον διαγωνισμό «XDK Ideation Jam» της Bosch, αποδεικνύοντας το ταλέντο τους και την άρτια εφαρμογή της θεωρίας επάνω στο Ι.ο.Τ. Ο διαγωνισμός απαιτούσε από τους συμμετέχοντες να περιγράψουν λεκτικά την ιδέα τους, αλλά και να την απεικονίσουν, μέσω της δημιουργίας ενός YouTube video. Καθοριστικής σημασίας και η συμβολή του καθηγητή και επικεφαλής του τμήματος των Hλεκτρολόγων Μηχανικών, Κλεάνθη Θραμπουλίδη, ο οποίος έχει αναπτύξει σημαντικές πρωτοβουλίες στο κομμάτι της έρευνας, δίνοντας τη δυνατότητα, αλλά και την παρότρυνση στους φοιτητές να εφαρμόζουν ό,τι έχουν διδαχθεί σε θεωρητικό επίπεδο.  



Περισσότερα: εδώ
Αναδημοσίευση από: http://teleytaiothranio.blogspot.gr

Η φρυγανιά παχαίνει περισσότερο από το ψωμί;





"Κόψε το ψωμί και θα χάσεις βάρος" σου λένε από παντού. Κι όμως δεν είναι ανάγκη να πεις το ψωμί ψωμάκι για να διατηρήσεις την γραμμή σου!

"Είναι σύνηθες φαινόμενο στις μέρες μας, πολλοί άνθρωποι στην προσπάθεια απώλειας βάρους, αυθαίρετα ή παρασυρμένοι από διαφόρων ειδών διατροφικές φήμες, χωρίς καμιά επιστημονική υπόσταση να αποκλείουν το ψωμί από το καθημερινό τους διαιτολόγιο, θεωρώντας το ένοχο για την προσθήκη περιττών κιλών" επισημαίνει ο Κλινικός Διαιτολόγος Διατροφολόγος Μιχάλης Μακρυλλός.

Η σωστή κατανάλωση ψωμιού δεν παχαίνει: 
Βάλτο καλά στο μυαλό σου. Δεν υπάρχουν τροφές που παχαίνουν και τροφές που αδυνατίζουν. "Πρέπει να γίνει σαφές πως το ζήτημα της ρύθμισης του βάρους εξαρτάται αποκλειστικά από το συνολικό ημερήσιο θερμιδικό περιεχόμενο που προσλαμβάνει κανείς.Ένα σωστά καταρτισμένο διαιτολόγιο οφείλει να χαρακτηρίζεται από μέτρο και ποικιλία, στηριζόμενο σε όλες τις ομάδες τροφίμων" εξηγεί ο Κλινικός Διαιτολόγος Διατροφολόγος Μιχάλης Μακυλλός.
Μάλιστα, αν κινηθείς έξυπνα το αφράτο και πεντανόστιμο ψωμί θα σε βοηθήσει να μειώσεις το λίπος από τον οργανισμό σου. "Οι φυτικές ίνες που περιέχονται στο ψωμί μειώνουν την απορρόφηση λίπους, βελτιώνουν τη λειτουργία του εντέρου και τα επίπεδα του σακχάρου του αίματος" τονίζει ο κ. Μακρυλλός.

Μαύρο ή "λευκό" ψωμί;
Είναι λοιπόν στο χέρι σου να επιλέξεις το ψωμί εκείνο που αντί να σου προσθέσει θερμίδες -όπως λανθασμένα πιστεύεις - θα σε βοηθήσει να συνεχίσεις τη διατροφή για να χάσεις κιλά. "Τα ψωμιά τα οποία παρασκευάζονται από άλευρα ολικής άλεσης, τα μαύρα ή ολικής άλεσης δηλαδή, είναι προτιμότερα από τα "λευκά" ψωμιά, τα οποία περιέχουν πολύ λιγότερες (διαιτητικές) φυτικές ίνες".

ΠΡΟΣΟΧΗ: "Το ψωμί σίκαλης δεν είναι προτιμότερο από το σταρένιο, αν δεν είναι ολικής άλεσης.

Ψωμιά vs φρυγανιές
Σε σχέση με τις φρυγανιές, το ψωμί έχει λιγότερες θερμίδες ανά 100 γραμμάρια βάρους διότι περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα νερού και δεν περιέχει λιπαρά ή ζάχαρη (που περιέχουν οι φρυγανιές).
-100 γρ. φρυγανιές έχουν 341 θερμίδες ενώ το άσπρο ψωμί 269 και 243 το μαύρο. Δηλαδή έως και 100 θερμίδες λιγότερες.
Παλαιότερα υπήρχε η αντίληψη ότι το ψωμί πρέπει να αντικαθίσταται από φρυγανιές στο διαιτολόγιο αδυνατίσματος. Όμως τελικά ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάς ότι η φρυγανιά απλά είναι "αφυδατωμένο ψωμί", όπως επίσης και ότι το ψωμί είναι προτιμότερο, αφού σε "χορταίνει" καλύτερα (με λιγότερες θερμίδες).
Διάλεξε λοιπόν από την μεγάλη ποικιλιά ψωμιών που θα βρεις σε κάθε φούρνο:
- Το κοινό (λευκό) ψωμί ή πολυτελείας με αλεύρι τύπου 70%, χωρίς πίτουρο.
- Το ψωμί σίκαλης που γίνεται από μίγμα σιτάλευρου και άλευρου σίκαλης.
- Το ψωμί ολικής αλέσεως που παρασκευάζεται από άλεσμα όλου του σιταριού (μαζί με το φλοιό) και
- Το πολύσπορο ψωμί που γίνεται από το σύνολο των δημητριακών, όπως το σιτάρι, το κριθάρι, η σίκαλη, η βρώμη και το καλαμπόκι.
Σημείωσε απλά πως οτιδήποτε είναι λιγότερο επεξεργασμένο είναι και πιο θρεπτικό, αλλά και πιο κατάλληλο για να μην προσλαμβάνεις παραπανήσιες θερμίδες.  



Αναδημοσίευση από: εδώ

Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2016

Γνωρίστε τα "σχολεία χωρίς τσάντα"


Πάνω από 18.500 μαθητές φοιτούν πλέον στα "σχολεία χωρίς τσάντα", το πιο φιλόδοξο παιδαγωγικό πείραμα της Ιταλίας Με θρανία που αλλάζουν θέση, δασκάλους χωρίς έδρα και βιβλία, γραφική ύλη κοινή για όλους τους μαθητές και τα βιβλία να μένουν στην τάξη.  



Το φιλόδοξο πείραμα ξεκίνησε το 2002, στο πνεύμα της φημισμένης παιδαγωγού Μαρίας Μοντεσόρι. Δεκατέσσερα χρόνια μετά χιλιάδες ιταλοί μαθητές πηγαίνουν στο σχολείο όχι μόνο χωρίς πρωινά βάρη αλλά και με τα θρανία εκεί να αλλάζουν θέσεις, ο δάσκαλος να μην έχει έδρα, τα μολύβια, οι ξύστρες, οι χάρακες και οι γόμες να είναι κοινά για όλους και τα πάντα να μένουν στην τάξη- από τα βιβλία και τα τετράδια έως τις κασετίνες.  

«Το φως, τα χρώματα, η διακόσμηση είναι πολύ σημαντικά στοιχεία στην εκπαιδευτική διαδικασία. Εκπαίδευση δεν σημαίνει να φορτώνεις την πλάτη των παιδιών ή να τα κλείνεις σε άδειες αίθουσες. Η μάθηση είναι και πρέπει να είναι μία συλλογική διαδικασία χαράς και ψυχαγωγίας. Είναι κάτι που έχει υπογραμμιστεί από τους πιο γνωστούς παιδαγωγούς. Κι εμείς οι υπεύθυνοι του "σχολείου χωρίς τσάντα" προσπαθούμε να εφαρμόσουμε αυτήν την αρχή στην πράξη», δηλώνει στην ιταλική εφημερίδα La Repubblica η Ντανιέλα Παμπαλόνι, διευθύντρια ενός «σχολείου χωρίς τσάντα» κοντά στην Πίζα.

Ο εμπνευστής της ιδέας είναι ο Μάρκο Όρσι. Ο ίδιος είχε γράψει στις αρχές του 2000 ένα δοκίμιο, με το οποίο πρότεινε τη δημιουργία ενός σχολείου που θα απάλλασσε τα παιδιά από τα βάρη της τσάντας για να τα εντάξει σε μία συλλογικότητα, όπου τα θρανία είναι κοινά, τα παιδιά βοηθούν το ένα το άλλο και η μάθηση δεν έρχεται από πάνω προς τα κάτω (αυτό συμβολίζει η απουσία της έδρας), ενώ καμιά φορά δεν υπάρχουν ούτε βιβλία, καθώς το εκπαιδευτικό υλικό παράγεται μέσα στην τάξη.  

Πίσω από αυτόν τον πρωτοποριακό τρόπο εκπαίδευσης βρίσκονται μεγάλοι θεωρητικοί της παιδαγωγικής σκέψης, όπως η Μαρία Μοντεσόρι και ο Σελεστέν Φρενέ, αλλά και ο Αμερικανός φιλόσοφος Τζον Ντιούι, καθώς και ο θεωρητικός της μη βίας Ντανίλο Ντόλτσι. Το πρόγραμμα ξεκίνησε από ένα σχολείο της Φάουλια, ενός χωριού 3.000 κατοίκων στην Τοσκάνη και σήμερα έχει επεκταθεί σε εκατοντάδες σχολεία.


Από αυτό το θεωρητικό μείγμα προέκυψε μία εντελώς διαφορετική προσέγγιση. Ένα παράδειγμα; Σε έναν μαθητή που δεν μπορεί να λύσει μία άσκηση στα μαθηματικά και κοιτάζει το τετράδιο του διπλανού του δεν γίνεται παρατήρηση, καθώς θεωρείται ότι δεν αντιγράφει, αλλά ότι μαθαίνει μέσω της μίμησης. Αυτή η διαφορετική προσέγγιση «πατάει» στο τρίπτυχο «υπευθυνότητα - κοινότητα - αλληλεγγύη». Σε αυτό το πνεύμα, στις τάξεις δημιουργούνται «νησίδες», όπου οι μαθητές δουλεύουν συλλογικά, και μία «αγορά» όπου συζητούν, διαβάζουν, ανταλλάσσουν υλικό και πληροφορίες.   Όπως φαίνεται, το «σχολείο χωρίς τσάντα» δεν έχει κερδίσει μόνο τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές, αλλά και τους γονείς.  


Περισσότερα εδώ: http://www.lifo.gr/now/world/113847 
Αναδημοσίευση από: http://teleytaiothranio.blogspot.gr