Λιγότερα μαθήματα και εργασίες στο Δημοτικό και
προετοιμασία για την επόμενη ημέρα, ώστε να μη χρειάζεται κι άλλο διάβασμα στο
σπίτι, περιλαμβάνει η πρόταση 15 σημείων του υπουργείου Παιδείας για τις
αλλαγές στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.
 |
| Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ |
Οι 15 προτάσεις αλλαγών του Α. Λοβέρδου, είναι:
1. Αξιολόγηση των πρόσφατων Νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων
Σπουδών κατά την εφαρμογή τους στην εκπαιδευτική πράξη και αναμόρφωσή τους με
βάση τα πορίσματα της αξιολογικής διαδικασίας. Η αξιολόγηση με τη συμμετοχή
επιστημόνων, σχολικών συμβούλων και εκπαιδευτικών θα οδηγήσει σε νέα αναλυτικά
προγράμματα σπουδών και νέα σχολικά εγχειρίδια.
2. Εξορθολογισμός και αναδιάταξη της διδακτέας ύλης και του
περιεχομένου σπουδών. Η επικέντρωση της ύλης πρέπει να γίνει σε συγκεκριμένα
κεφάλαια με κριτήριο τη σπουδαιότητά τους και με σεβασμό στην ηλικία και στις
εκπαιδευτικές ανάγκες του παιδιού, να βοηθήσει στην εμβάθυνση στη γνώση,
μειώνοντας ταυτόχρονα την ύλη, και να επιτρέπει την εμπέδωση στο διατιθέμενο
διδακτικό χρόνο. Η αναδιάταξη της ύλης ορίζεται από την ανάγκη μεταφοράς
δύσκολων διδακτικών αντικειμένων από μικρότερες σε μεγαλύτερες τάξεις.
3. Εμπέδωση και εμβάθυνση της ύλης στο σχολείο. Πρέπει να
διασφαλιστεί ο αναγκαίος διδακτικός χρόνος για την εμπέδωση της ύλης στο
σχολείο στα μαθήματα της γλώσσας, των μαθηματικών, της φυσικής, της γεωγραφίας
και της ιστορίας. Οι εργασίες που ανατίθενται στους μαθητές πρέπει να
περιοριστούν στο ελάχιστο και μόνο στα βασικά μαθήματα. Στόχος να
ολοκληρώνονται στο σχολείο όλες οι μαθησιακές διαδικασίες, ώστε να
απαλλάσσονται οι μαθητές και οι γονείς από την «κατ’ οίκον» διδασκαλία.
4. Δυνατότητα μερικής διαμόρφωσης των προγραμμάτων από τη
σχολική μονάδα, με βάση τις ανάγκες, τις δυνατότητες, τις ιδιαίτερες συνθήκες
του κάθε σχολείου (ειδικής αγωγής, νησιωτικά, ορεινά). Τις ώρες που είναι
αναγκαίες, το εύρος ή τη δυσκολία των προγραμμάτων σπουδών, θα τις καθορίζει η
κάθε σχολική μονάδα σε συνεργασία με τον σχολικό σύμβουλο, με βάση τις
ιδιαιτερότητες που έχει, όπως η σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού (Ρομά, παιδιά
μεταναστών, παιδιά από οικογένειες ανέργων ή με χαμηλά εισοδήματα).
5. Αξιοποίηση της Ευέλικτης Ζώνης - Βιωματικών
δραστηριοτήτων. Η ζώνη αυτή πρέπει να εμπλουτιστεί πέρα από την υποχρεωτική
διδασκαλία γνωστικών αντικειμένων και να γίνει ζώνη δημιουργίας, καινοτομίας,
υποστήριξης της κοινωνικο-συναισθηματικής ανάπτυξης των μαθητών, με ενδεικτικά
θέματα: δράσεις προσωπικής/διαπροσωπικής ανάπτυξης, πολιτιστικών και αθλητικών
δημιουργικών δραστηριοτήτων, περιβαλλοντικών παρεμβάσεων για την αειφορία,
διαπολιτισμικής επικοινωνίας, σύνδεσης του σχολείου με την οικογένεια και την
τοπική κοινωνία, ανάδειξης της τοπικής ιστορίας-πολιτισμού-οικονομίας,
προώθησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενάντια στο ρατσισμό, τον χουλιγκανισμό
και τη βία, την παχυσαρκία, τον σχολικό εκφοβισμό.
6. Επέκταση του Νέου Σχολείου με τη γενίκευση του προτύπου
των ολοήμερων με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα (ΕΑΕΠ) και τη
δημιουργία ενός σχολείου όχι μόνο γνώσεων, αλλά και δεξιοτήτων.
7. Αλλαγή στο πρότυπο διοίκησης τόσο της σχολικής μονάδας,
όσο και γενικότερα σε επίπεδο Περιφέρειας και Διεύθυνσης. Ενίσχυση της
αυτονομίας, του σχεδιασμού σε όλα τα επίπεδα, του προγραμματισμού, της
αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και της λογοδοσίας. Ισχυροποίηση των
Περιφερειακών Διευθύνσεων με αποκέντρωση, «καθετοποίηση», και αντιστοίχιση
υπηρεσιών με κέντρο διαχείρισης προσωπικού την Περιφέρεια Εκπαίδευσης.
8. Επιμόρφωση Διευθυντών Σχολικών Μονάδων και Εκπαιδευτικών
στις πρακτικές που συνοδεύουν τα νέα προγράμματα σπουδών. Η επιμόρφωση πρέπει
να είναι: Ενδοσχολική, ώστε να πραγματοποιείται σε πραγματικές συνθήκες και να
λαμβάνει υπόψη της τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε σχολικής κοινότητας με
αξιοποίηση προγραμμάτων ΕΣΠΑ. Διασχολική, με τη συνεργασία σχολείων. Περιοδική
(μικρής, μεσαίας και μεγαλύτερης διάρκειας) από φορείς της εκπαίδευσης.
9. Αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων για τον περιορισμό της
Σχολικής Διαρροής στην οποία δίνει έμφαση η Ε.Ε. Αφορά πρώτιστα το Νηπιαγωγείο
και το Δημοτικό Σχολείο.
10. Πρωταγωνιστικός ρόλος πρέπει να δοθεί στον μαχόμενο
εκπαιδευτικό με ελευθερία για καινοτόμες δράσεις και αυτενέργεια. Ο
εκπαιδευτικός, ξεφεύγοντας από τον ρόλο του διεκπεραιωτή, πρέπει να αναλάβει
την ευθύνη της εκπαιδευτικής διαδικασίας, σεβόμενος ένα πλαίσιο αρχών που
ορίζουν τα νομοθετικά κείμενα, με ευαισθησία απέναντι στα κοινωνικά και
πολιτισμικά αιτήματα, όσο και στις ιδιαίτερες ανάγκες και τα ενδιαφέροντα της
μαθητικής ομάδας στην οποία απευθύνεται ο εκπαιδευτικός. Με άλλα λόγια, πρέπει
να ορίζει το τι (περιεχόμενο) και το πώς (τη μέθοδο) της εκπαιδευτικής πράξης.
11. Έμφαση στην αλλαγή νοοτροπίας στην αξιολόγηση των
μαθητών. Η επίδοση των μαθητών πρέπει να εκτιμάται με βάση τα κριτήρια που
προκύπτουν από τους σκοπούς της εκπαίδευσης και όχι από τη σύγκριση με τους
συμμαθητές τους. Δεν αξιολογείται μόνο η επίδοση, αλλά και η πρόοδος σε σχέση
με πρότερες επιδόσεις, δηλαδή η εξέλιξη του ίδιου του παιδιού, η οποία και
τελικά να βαθμολογείται. Να λαμβάνεται υπόψη ο ατομικός τρόπος μάθησης, το
στάδιο της γλωσσικής ανάπτυξης, οι ευκαιρίες που του παρέχονται από το
οικογενειακό του περιβάλλον.
12. Μείωση της γραφειοκρατίας που δυσχεραίνει το έργο των
εκπαιδευτικών.
13. Ανοιχτό σχολείο στην κοινωνία. Το σχολείο να είναι
σημείο συνάντησης όλων των εμπλεκομένων στη διαδικασία μάθησης και ο χώρος όπου
μπορεί να αξιοποιηθούν με σταθερή και δομημένη συνεργασία οι κοινωνικοί
εταίροι, οι φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι γονείς και οι σύλλογοι γονέων
και κηδεμόνων.
14. Εναρμόνιση της νομοθεσίας με τη σύγχρονη εκπαιδευτική
πραγματικότητα.
15. Καθιέρωση κανονισμού λειτουργίας σχολικών μονάδων
Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης με τη συμμετοχή των μαθητών.
Πηγή: http://www.tanea.gr/news/greece/
