Ο Ντάνος νικητής του Survivor!!!!

Πολλά συγχαρητήρια στον Γιώργο Αγγελόπουλο,

που τόσο καιρό απέδειξε ότι αξίζει

τον τίτλο του Survivor!!!!

Άξιος και με ήθος!

Μπράβο του!

Πηγή εικόνας

Ας μιλήσουμε για Survivor....

SURVIVOR... το πιο δημοφιλές τηλεοπτικό προϊόν της σεζόν!
Από τη μέρα που ξεκίνησε μέχρι και σήμερα, τη μέρα του μεγάλου τελικού, η επιτυχία του είναι αμείωτη και αυξάνεται διαρκώς. Τα νούμερα τηλεθέασης πάντοτε υψηλά και ο κόσμος συντονισμένος κάθε βράδυ προκειμένου να το παρακολουθήσει. 

Επικρήθηκε αρκετά, ίσως και λόγω της μεγάλης δημοφιλίας του, ότι προκαλεί φανατισμό και πόρωση αλλά πάντα τα φρούτα που έχουν καρπούς, τα χτυπάμε λίγο παραπάνω. Το Survivor, παρά τις όποιες αντιδράσεις, είναι μέσα στην επικαιρότητα από τη μέρα που ξεκίνησε και θέμα συζήτησης σε πολλές παρέες. Όσο για εκείνους που το κατηγορούν, αλλά το παρακολουθούν, μπορούν πολύ απλά να αλλάξουν κανάλι και να μην ασχοληθούν περαιτέρω.

Με βάση αυτό το παιχνίδι επιβίωσης, αποφάσισα να κάνω μια μικρή έρευνα ανάμεσα σε άτομα που γνωρίζω, προκειμένου να μάθω τις απόψεις τους και τι σημαίνει για αυτούς το συγκεκριμένο παιχνίδι ή αν θα δήλωναν συμμετοχή σε αυτό.


Εσύ; Θα πήγαινες στο Survivor;

Σε αυτή την ερώτηση η πλειοψηφία μου απάντησε πως θα δήλωνε συμμετοχή στο Survivor και ήταν πολύ δεκτικοί όλοι με αυτό το παιχνίδι. Όσοι είπαν ναι, έβαλαν ως αιτία συμμετοχής πρώτα την εμπειρία και έπειτα το χρηματικό έπαθλο. Το πιο δύσκολο κομμάτι δεν είναι η έλλειψη του φαγητού αλλά η έλλειψη καθαριότητας, που ενοχλεί τους περισσότερους. Παρόλα αυτά και μόνο η όλη διαδικασία και εμπειρία είναι αφορμή για να τολμήσουν να πάνε στο παιχνίδι. 

Από την άλλη πλευρά, οι ελάχιστοι που απάντησαν όχι σε αυτή την ερώτηση, είπαν ότι ακόμη και να ήταν μεγαλύτερο το χρηματικό έπαθλο, δε θα ήταν κίνητρο αυτό για να συμμετάσχουν. 


Αλλάζει ο χαρακτήρας μετά το παιχνίδι άραγε;

Το παιχνίδι έχει δύσκολες συνθήκες διαβίωσης και εκτός από το ότι μαθαίνεις να συμβιώνεις με πολλές διαφορετικές προσωπικότητες, ταυτόχρονα πρέπει να διαχειριστείς και τις όποιες "εκρήξεις" του ίδιου σου του εαυτού, που προκαλούνται από όλη αυτή την πίεση και την αγωνία των αγωνισμάτων.
Ίσως, ο χαρακτήρας δεν αλλάζει και πολύ, απλά μαθαίνεις να είσαι πιο σκληρός και περισσότερο δυναμικός προκειμένουν να επιβιώσεις σε όλο αυτό το παιχνίδι.
Οι ερωτηθέντες στην έρευνα είπαν πως, ακόμη κι αν άλλαζε ο χαρακτήρας τους, θα ήταν σίγουρα προς το καλύτερο, καθώς θα μάθαιναν να μοιράζονται περισσότερο και να λειτουργούν διαφορετικά υπό συνθήκες πίεσης, όπως αυτές που δέχονται όλοι οι παίκτες εκεί.
Όπως είδαμε και στο φετινό παιχνίδι, υπήρξαν πολλές εντάσεις αλλά και παρεξηγήσεις, που προέρχονται από παραπάνω νεύρα, από την έλλειψη φαγητού αλλά και από τα αγωνίσματα. Οπότε, πρέπει οι συμμετέχοντες να μπορούν να διαχειριστούν όλες αυτές τις εντάσεις χωρίς να αλλάζουν τον εαυτό τους.
Δεν θα αλλάξει το χαρακτήρα σου το Survivor αλλά ίσως τον βελτιώσει!

Εκτιμάς κάποια πράγματα περισσότερο μετά το παιχνίδι;

Μέσα στο Survivor μαθαίνεις να εκτιμάς περισσότερο το φαγητό, την καθαριότητα και όλα αυτά που θεωρούμε κάπως σίγουρα. Από πριν πρέπει να εκτιμούνται αλλά η όλη εμπειρία σου μαθαίνει πώς είναι οι πραγματικοί Survivors έξω στην κοινωνία που στερούνται αρκετά το φαγητό και το νερό.    
Όπως μου απάντησαν και οι συμμετέχοντες, θα έβγαιναν από εκεί περισσότερο συνειδητοποιημένοι και μετά από αυτό δε θα πετούσαν ξανά το φαγητό τους άλλη φορά, κάτι που συμβαίνει πολύ συχνά και δεν πρέπει.

Ίσως και μόνο σαν θεατές του παιχνιδιού πρέπει να αρχίσουμε να εκτιμούμε κάποια πράγματα περισσότερο;  

Ποιος θα είναι ο νικητής;

Η έρευνα έγινε πριν τον τελικό και χωρίς να γνωρίζουμε τους δύο φιναλίστ. Παρόλα αυτά ακόμα και πριν τη σημερινή μέρα οι απαντήσεις μοιράστηκαν ανάμεσα σε Γιώργο Αγγελόπουλο ή Ντάνο και Μάριο Πρίαμο. Οι περισσότεροι σαφώς και θέλουν για νικητή τον Ντάνο και όπως φαίνεται το αξίζει σίγουρα! Και ο Μάριος όμως είναι εξαιρετικός παίκτης και πολύ ταπεινός, όπως μου ανέφεραν με πολλές αγωνιστικές ικανότητες. Η πλειοψηφία στηρίζει Ντάνο και όπως μου δήλωσαν 

"Ο Ντάνος έχει το πακέτο....μπορεί 

να επιβιώσει στο νησί και μόνος του και εχει επιβιώσει και απο μία ομάδα διασήμων 

και κράτησε αναλοίωτες τις αξίες του και ειναι και ο καλύτερος στα αγωνίσματα.  

Αυτός είναι όντως SURVIVOR".



Όσο για μένα;

Υποστήριζα τον Κωνσταντίνο Βασάλο, που αποχώρησε, αλλά συμφωνώ και πιστεύω ότι 

και οι δύο έχουν τα φόντα του νικητή και λίγο παραπάνω ο γνωστός πια Ντάνος.

ΑΣ ΚΕΡΔΙΣΕΙ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ!

Μαρία Τζ.

Hello July!!!!

Καλό και ζεστό μήνα

με πολλές δροσερές στιγμές!!!!

Πηγή εικόνας

8 διάσημα αποφθέγματα για τη δημιουργικότητα που θα σας εμπνεύσουν

8 διάσημα αποφθέγματα για τη δημιουργικότητα που θα σας εμπνεύσουν

Η δημιουργικότητα είναι κάτι σχετικό. Για τον καθένα μπορεί να σημαίνει και να αντικατοπτρίζει διαφορετικά πράγματα και δεξιότητες. Τα παρακάτω αποφθέγματα, πάντως, μας δίνουν μια έντονη εικόνα για το πώς έβλεπαν την έννοια της δημιουργικότητας ορισμένες γνωστές και ταλαντούχες προσωπικότητες.  

«Κάθε παιδί είναι ένας καλλιτέχνης. Το θέμα είναι να παραμείνεις καλλιτέχνης όσο μεγαλώνεις» – Πάμπλο Πικάσο

«Αν ακούσεις μέσα σου μια φωνή να σου λέει: Δεν μπορείς να ζωγραφίσεις, τότε -με κάθε τρόπο- ζωγράφισε και η φωνή αυτή θα εξαφανιστεί» – Βίνσεντ Βαν Γκογκ

«Μην ασχολείσαι ποτέ με την τελειότητα, έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να την φτάσεις» – Σαλβαντόρ Νταλί

«Το μυστικό των δημιουργικών ανθρώπων είναι η περιέργεια για τη ζωή, σε όλες τις εκφάνσεις της» – Λέο Μπάρνετ

«Έξω από τα όρια, έρχεται η δημιουργικότητα» – Ντέπι Άλεν

«Η δημιουργικότητα απλά συνδέει τα πράγματα. Όταν ρωτάς δημιουργικούς ανθρώπους πώς έκαναν κάτι, αισθάνονται λίγο ένοχοι επειδή δεν το έκαναν πραγματικά, απλώς είδαν κάτι. Αυτό συνέβη επειδή ήταν σε θέση να συνδέσουν τις εμπειρίες που είχαν και να συνθέσουν νέα πράγματα». – Steve Jobs

«Βλέπετε πράγματα που υπάρχουν και λέτε: Γιατί; Βλέπω πράγματα που δεν υπάρχουν και λέω: Γιατί όχι;» – George Bernard Shaw

«Η δημιουργικότητα είναι μεταδοτική. Διάδωσέ τη!» – Άλμπερτ Αϊνστάιν  

Αναδημοσίευση από: http://enallaktikidrasi.com

Τα 4 στάδια της δημιουργικής σκέψης

Η δημιουργική σκέψη είναι μια διαδικασία κατά την οποία το άτομο παράγει μια πρωτότυπη, ασυνήθιστη και αποδοτική λύση σε ένα πρόβλημα. Τις περισσότερες φορές αποτελεί έναν ελεγχόμενο τρόπο σκέψης μέσω της οποίας ο καλλιτέχνης, ο συγγραφέας ή ο επιστήμονας προσπαθεί να δημιουργήσει κάτι νέο. Περιλαμβάνει τόσο το στοιχείο της φαντασίας, όσο και εκείνο της λογικής σκέψης. Σε αντίθεση με τις κοινές λύσεις της καθημερινότητας μας, οι δημιουργικές λύσεις δημιουργούν ένα νέο μοτίβο που άλλοι άνθρωποι δεν έχουν μέχρι τώρα σκεφτεί.

Η διαδικασία της δημιουργικής σκέψης μπορεί να αποτελεί έναν νέο και μοναδικό τρόπο σύλληψης του κόσμου γύρω μας. Η λέξη κλειδί του προϊόντος αυτής της σκέψης είναι η «καινοτομία». Στους ανθρώπους εντοπίζονται δύο είδη παραγωγικών ικανοτήτων- οι συγκλίνουσες και οι αποκλίνουσες ικανότητες.

Οι συγκλίνουσες ικανότητες χρησιμοποιούνται για να ενώσουν τα κατά τα φαινόμενα αποκλίνοντα πράγματα. Οι αποκλίνουσες ικανότητες παραγωγής είναι εκείνες που δεν καθοδηγούνται από κανόνες ή συμβιβασμούς, αλλά μπορούν να παράγουν νέες λύσεις σε ένα πρόβλημα. Οι αποκλίνουσες ικανότητες παραγωγής έχουν εξαιρετικά σημαντική θέση στη δημιουργική σκέψη.  

Η δημιουργική σκέψη περιλαμβάνει τέσσερα στάδια:  

1. Προπαρασκευή

Σε αυτό το στάδιο, το άτομο διαμορφώνει το πρόβλημα και συλλέγει τα γεγονότα και τα υλικά, που θεωρούνται απαραίτητα για την εξεύρεση νέων λύσεων. Πολλές φορές το πρόβλημα δεν μπορεί να επιλυθεί για αρκετές μέρες, εβδομάδες ή και μήνες συγκεντρωμένων προσπαθειών. Η αποτυχία επίλυσης του προβλήματος, στρέφει το σκεπτόμενο άτομο στο επόμενο στάδιο.  

2. Εκκόλαψη

Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης μερικές από τις ιδέες που επενέβαιναν και μπλέκονταν στη διαδικασία επίλυσης τείνουν να ξεθωριάζουν και να απομακρύνονται. Η συνειδητή επεξεργασία και ορισμένες φορές ακόμα και η απλή σκέψη πάνω στο πρόβλημα είναι απούσες σε αυτό το στάδιο. Αλλά η διαδικασία της ασυνείδητης σκέψης, η οποία περιλαμβάνεται στη δημιουργική διεργασία είναι σε πλήρη λειτουργία εδώ.

Προφανώς το άτομο θα είναι απασχολημένο με άλλες δραστηριότητες όπως το διάβασμα ή το παιχνίδι και άλλες καθημερινές ασχολίες. Παρά την ύπαρξη αυτών των δραστηριοτήτων, ο συλλογισμός πάνω στο ζήτημα συνεχίζεται στο νου μας αμείωτα.  

3. Έμπνευση

Σε αυτό το στάδιο, οι δημιουργικές ιδέες εμφανίζονται ξαφνικά. Ως εκ τούτου, το μπερδεμένο και αφηρημένο πρόβλημα γίνεται ξεκάθαρο. Αυτή η απότομη εξεύρεση λύσης είναι γνωστή ως έκλαμψη και μοιάζει με την εμπειρία του «εύρηκα», όπου ο Αρχιμήδης βρήκε λύση στο πρόβλημα της κορώνας από χρυσάφι και της άνωσης.  

4. Επαλήθευση/επιβεβαίωση

Αν και η λύση βρίσκεται στο στάδιο της έμπνευσης, απαραίτητο βήμα αποτελεί και η επαλήθευση αυτής. Επομένως, εδώ λαμβάνει χώρα η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της πρωτοτυπίας της λύσης. Αν αυτή δεν είναι ικανοποιητική, το άτομο θα επιστρέψει στην αρχή της δημιουργικής διαδικασίας. Αν όμως είναι, θα γίνει αποδεκτή ως έχει ή με μικρές τροποποιήσεις και διορθώσεις.  

Αναδημοσίευση από: http://enallaktikidrasi.com

11 κανόνες για να ασκήσετε παραγωγική κριτική

Η κριτική αποτελεί μια σημαντικότατη δεξιότητα, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι τη φοβόμαστε. Ανοίγοντας τις διαλέξεις μου πάνω στο ζήτημα της κριτικής, ζητάω πάντα από το κοινό μου στην αρχή να συμπληρώσει την ακόλουθη πρόταση: «Όταν κάνω κριτική σε κάποιον, νιώθω…».

Αν είστε σαν τους περισσότερους ανθρώπους, μάλλον κι εσείς θα συμπληρώνατε την πρόταση κάπως έτσι: «…αγχωμένος, διστακτικός, ντροπή και φόβο» ή άλλες παρόμοιες λέξεις που δηλώνουν δυσανασχέτηση. Πράγματι, ελάχιστοι είναι εκείνοι που λένε «ανυπομονώ να κρίνω τον εργοδότη μου ή τον πελάτη μου». Εξάλλου, τις περισσότερες φορές η κριτική μας γεννά το θυμό, το άγχος και τα δάκρυα του αποδέκτη. Στο εργασιακό περιβάλλον, συχνά δυσκολεύει τις σχέσεις με τον εργοδότη, τους συναδέλφους, το προσωπικό και τους πελάτες. Στις διαπροσωπικές σχέσεις, υπάρχουν άφθονες έρευνες που υποδεικνύουν ότι η κακή διαχείριση της κριτικής προαναγγέλλει ένα δυστυχισμένο γάμο και συνεισφέρει σε κακές γονικές δεξιότητες.

Εντούτοις, υπάρχει μια επίσης μεγάλη ποσότητα ερευνών που δείχνουν ότι το να δίνουμε και να δεχόμαστε κριτική με έναν παραγωγικό όμως τρόπο αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό των επιτυχημένων ατόμων, γάμων, οργανισμών και οικογενειών. Εδώ, η κριτική χρησιμοποιείται ως ένα εργαλείο που προωθεί την οικειότητα και το δέσιμο, ενισχύει την απόδοση και αναπτύσσει θετικές σχέσεις.

Οι κριτικοί έχουν συμφωνήσει πάνω σε ορισμένους βασικούς κανόνες κριτικής, ώστε να διασφαλίσουν το περιεχόμενο της με τρόπο που να βοηθά πραγματικά τους αποδέκτες της. Έτσι και καθώς οι λίστες έχουν αποδειχθεί χρήσιμες ως εργαλεία για την εγκαθίδρυση και την ενίσχυση αποτελεσματικών συμπεριφορών, σας παρουσιάζω εδώ τη δική μου, η οποία «πατά» πάνω στις αρχές της κριτικής από τη γέννησή της. Πρέπει όμως να σημειώσετε ότι η τέχνη της σωστής κριτικής εξαρτάται και από το πόσο καλά μπορείτε να προσαρμόσετε αυτούς τους κανόνες στον κάθε αποδέκτη.  

Οι έντεκα αρχές της κριτικής  

1. Αντιληφθείτε την κριτική όπως οι σπουδαιότεροι κριτικοί

Η αποτελεσματική κριτική ξεκινά μέσω της ευθυγράμμισης των πεποιθήσεών σας με το ιστορικό σκοπό της έννοιας της κριτικής- την επικοινωνία, την εκπαίδευση και το κίνητρο για βελτίωση. Αντιληφθείτε την κριτική ως μια ευκαιρία να βοηθήσετε κάποιον να τα πάει καλύτερα.

2. Διαχειριστείτε τα συναισθήματά σας

Η κριτική που επικοινωνείται με θυμό και απογοήτευση, μειώνει την θετική επίδραση του μηνύματός σας. Πριν κάνετε την κριτική σας, ηρεμήστε μέσω μιας διαδικασίας προσωπικής χαλάρωσης και θυμηθείτε την θετική σας πάνω απ’ όλα, πρόθεση.  

3. Να έχετε στρατηγική

«Πώς μπορώ να επικοινωνήσω αυτές τις πληροφορίες, ώστε να είναι δεκτικοί και ανοιχτοί ως προς αυτές;». Αυτή είναι μια πρώτη σημαντική ερώτηση. Ύστερα, ερευνήστε ποια θα μπορούσε να είναι η αντίδραση τους και πώς θα απαντήσετε εσείς σε περίπτωση θυμού, σιωπής, εκδίκησης ή απόλυτης άρνησης σε αυτά που λέτε. Σκεφτείτε μια κριτική που θα θέλατε πολύ να κάνετε- μπορείτε να την επικοινωνήσετε με τρεις διαφορετικούς τρόπους; 

4. Προστατέψτε την αυτοεκτίμηση

Ο συνάδελφός σας μπορεί να είναι πεισματάρης, αλλά το να τον αποκαλείτε «άχρηστο» ή να σκέφτεστε ότι είναι «απαίσιος», δεν θα βοηθήσει. Αποφύγετε τις ακραίες ετικέτες και κάντε την κριτική ένα ζήτημα πιθανών αλλαγών και όχι μια αναφορά στο σωστό/λάθος ή στο άσπρο/μαύρο· το τελευταίο μόνο εξωτερικές και εσωτερικές συγκρούσεις μπορεί να δημιουργήσει.  

5. Βρείτε την σωστή, κατάλληλη στιγμή

«Είναι αυτή η σωστή στιγμή να προσφέρω την κριτική μου;». Υπάρχει ο κατάλληλος χώρος και χρόνος για όλα και ενώ μπορείτε να εκφράσετε απολύτως σωστά την κριτική σας, αν η ώρα δεν είναι η σωστή, όλα θα πάνε χαμένα. Κάνετε την κριτική σας σε κάποιον δημοσίως ή προσωπικά και πότε θα κάνατε εξαιρέσεις;

6. Εστιάστε στο περιθώριο βελτίωσης και όχι στο λάθος

Δεν μπορείτε να αλλάξετε το παρελθόν. Επομένως, σταματήστε να επαναλαμβάνετε τι πήγε ή τι έκαναν λάθος. Το μόνο που θα προκαλέσετε είναι άμυνα. Εστιάστε στο πώς τα αποτελέσματα/η συμπεριφορά/η αλλαγή σχεδίων μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση, δίνοντας έμφαση στο μέλλον: «Την επόμενη φορά που θα κάνεις μια παρουσίαση, θα ήταν καλό να αφήσεις περισσότερο χρόνο για ερωτήσεις».  

7. Εστιάστε και στα θετικά, όχι μόνο στα μειονεκτήματα

Η κριτική συνιστά μια αξιολόγηση τόσο των θετικών, όσο και των αρνητικών σημείων. Προσέξτε όμως ότι η λέξη «αλλά» ακυρώνει τα καλά στοιχεία. Για παράδειγμα : «Τα πας καλά, αλλά…». Είναι καλύτερα να πείτε: «Να κάποιοι τρόποι που αυτό μπορεί να γίνει ακόμα καλύτερο… και… να και τα σημεία που είναι πραγματικά πολύ καλό».  

8. Αναγνωρίστε το υποκειμενικό στοιχείο

Η κριτική σας δεν είναι κάτι δεδομένο, αντικειμενικό και ούτε θα έπρεπε να ακούγεται σαν κατηγορία: «Η δουλειά σου είναι πρόχειρη». Θα σας αποκριθούν με το «αυτή είναι η άποψη σου» και αυτό όντως θα ισχύει. Οπότε πάρτε από μόνοι σας την ευθύνη των σκέψεων σας και περιορίστε την πιθανότητα άμυνας. «κατά την άποψη μου… νομίζω ότι… έτσι μου φαίνεται». Αυτές οι φράσεις δεν κουνούν το δάχτυλο σε κανέναν και βοηθούν τους αποδέκτες να επιθυμούν πραγματικά να ακούσουν τις σκέψεις σας. Στο παράδειγμα δηλαδή «η δουλειά σου είναι πρόχειρη», μπορείτε καλύτερα να πείτε: «νομίζω ότι μπορείς να κάνεις ακόμα καλύτερη δουλειά».  

9. Προσθέστε το κίνητρο στην κριτική σας

Πριν κάνετε μια κριτική σε κάποιον αναρωτηθείτε «πώς αυτή μπορεί να βοηθήσει τον αποδέκτη μου; Υπάρχουν κάποια εμφανή κίνητρα (αύξηση, προαγωγή) ή κάποια λιγότερο εμφανή (όπως αναγνώριση και ενσωμάτωση στην ομάδα); Οι άνθρωποι αλλάζουν κυρίως για τον εαυτό τους, οπότε χρειάζεται ένα κίνητρο εδώ. Ποιο είναι αυτό;  

10. Προσδιορίστε τα κριτήριά σας

Αποφύγετε τις ασάφειες και τις υπερβολές, αναγνωρίζοντας, ξεκαθαρίζοντας και επικοινωνώντας τα κριτήρια που χρησιμοποιείτε για τη διαμόρφωση της κριτικής σας. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν διαφορετικά κριτήρια για να αξιολογήσουν το ίδιο έργο και συχνά ερμηνεύουν το ίδιο κριτήριο διαφορετικά. Μπορείτε πραγματικά να καταλάβετε τη διαφορά; Είναι το δικό σας κριτήριο ρεαλιστικό και πότε αλλάζει; Είναι οι υπόλοιποι συγχρονισμένοι με τα δικά σας κριτήρια;  

11. Στηρίξτε, βοηθήστε στην επίλυση του πιθανού προβλήματος:

Όταν παρατηρήσετε μια θετική απόκριση στην κριτική σας, βεβαιωθείτε ότι στηρίζετε τις προσπάθειες εκείνες, προσφέροντας επαινετικά λόγια και ανατροφοδότηση: «Ευχαριστώ που ήσουν ανοιχτός στο να ακούσεις αυτά που είχα να πω». Αν δεν παίρνετε τα αποτελέσματα που επιθυμείτε, κάντε ένα βήμα πίσω, αξιολογήστε τον τρόπο που κάνατε την κριτική και επιχειρήστε μια διαφορετική προσέγγιση… πάντα υπάρχει μια άλλη επιλογή!  

Hendrie Weisinger, οργανωτικός ψυχολόγος/Photo: Author/Depositphotos  

Αναδημοσίευση από: http://enallaktikidrasi.com

Γέροντας Μωυσής Αγιορείτης: Δεν χρειάζεται συνέχεια να μιλάμε.

Η εσκεμμένη σιωπή, η προσεγμένη ολιλογία και η απόρριψη της φλυαρίας και του κουτσομπολιού αποτελεί προτίμηση σιγής κι αποφυγή της κουραστικής πολυλογίας, από την οποία συνήθως προέρχονται διάφορα προβλήματα, όπως φιλονικίες, ψυχρότητες και θόρυβοι.

Οι σιωπηλοί άνθρωποι μιλούν με τη σοβαρή σιωπή τους.

Δεν μιλούν όχι γιατί δεν γνωρίζουν να μιλήσουν, όχι από ακαταδεκτικότητα και κρυφή οίηση ότι δεν συμμετέχουν σε υψηλού επιπέδου συζητήσεις αλλά, από την ταπεινή αίσθηση ότι δεν έχουν κάτι σημαντικό να πουν.

Όταν μάλιστα μιλούν καταθέτουν λόγο μεστό περιεχομένου.

Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ λέει: “Απόκτησε την εσωτερική σου γαλήνη και χιλιάδες άνθρωποι θα σωθούν γύρω σου, χωρίς εσύ να το ξέρεις” .

Δεν χρειάζεται συνέχεια να μιλάμε.

Ο κόσμος κουράστηκε από τα πολλά, τα παχιά, τ’ αδιαφανή, τα υποκριτικά, τα ξύλινα λόγια.

Οι άλλοι δεν βρίσκονται πάντοτε πλάι μας για να μας ακούνε, αλλά και για να τους ακούμε.

Λέει ένας σοφός: “Ο Θεός μας έδωσε δύο αυτιά και ένα στόμα – περισσότερο να ακούμε και λιγότερο να μιλάμε”.

Εμείς κυκλοφορούμε σαν να έχουμε δέκα στόματα και κανένα αυτί.

Αναδημοσίευση από: http://synaxipalaiochoriou.blogspot.gr

Πηγή: http://imverias.blogspot.gr